De ‘Death Railway’, ook bekend als de Thai-Birma dodenspoorweg, is een 415 kilometer lange bevoorradingsroute welke tijdens W.O. II werd aangelegd tijdens de Japanse bezetting van Thailand. De spoorlijn loopt dwars door de provincie Kanchanaburi (ten westen van Bangkok), een bergachtig gebied met dichte oerwouden. Voor de aanleg werden geallieerde krijgsgevangenen, waaronder veel Nederlanders uit het voormalig Nederlands-Indië, en dwangarbeiders ingezet. Zij werden door de Japanse bezetter onder erbarmelijke omstandigheden te werk gesteld. Velen van hen hebben de verschrikkingen niet overleefd, vandaar de naam ‘Death Railway’.

De herinneringen aan deze bizarre tijd worden in Kanchanaburi nog volop in leven gehouden. In dit blog ga ik nader in op de 5 meest indrukwekkende attracties en bezienswaardigheden uit deze absurde periode.

1. Bridge on the river Kwai

De brug over de rivier de Kwai was een belangrijk punt op de death railway. Deze werd tijdens de oorlog dan ook vaak door de geallieerden gebombardeerd. Hierdoor werd de bevoorradingsroute van de Japanners vaak geblokkeerd.

Dit is nog goed te zien aan het feit dat gedeeltes van de originele ronde boogconstructies zijn vervangen door rechthoekige.

De brug is vandaag de dag nog steeds als brug in gebruik. De treinen rijden er echter stapvoets overheen. Daardoor kun je er ook gewoon als voetganger overheen lopen. Mocht er een trein aankomen, dan moet je op de brug in een van de nissen gaan staan.

De brug ligt even buiten het centrum van Kanchanaburi.

2. Hellfire Pass

Een van de meest beruchte plekken op de spoorlijn is de Hellfire Pass. Dit is een 110 meter lange, 17 meter diepe en 5 meter brede passage door een bergketen in het noordelijk deel van de provincie Kanchanaburi.

De aanleg van dit gedeelte van de spoorlijn viel samen de zogenaamde ‘speedo’ periode. Een periode waarin het werktempo sterk werd verhoogd omdat de Japanners de voorgenomen opleverdatum waarschijnlijk niet zouden gaan halen. Vanaf deze periode werden de arbeiders tot diep in de nacht te werk gesteld. Het flikkerende licht van openluchtvuur, de uitgemergelde gevangenen en het kletterende geluid van het weghakken van de stenen gaf deze plek de naam ‘Hellfire Pass’. Het feit dat de bouw van dit gedeelte van de spoorlijn samenviel met het regenseizoen en de uitbraak van cholera maakten het nog meer tot een hel.

De Hellfire Pass is een officiële herdenkingsplaats. Er is tevens een museum gevestigd dat bestaat uit een binnen- en een buitengedeelte.  Aan de balie in de hal van het museum kun je een wandelroute kaart en een audio gids (ook in het Nederlands) krijgen. Het eerste gedeelte van de looproute is binnen en daarna voert een looppad je naar beneden naar plek waar de voormalige spoorlijn lag. Je loopt hier over de spoorbedding en door de beruchte kloof. Op een aantal plaatsen liggen nog de gesplinterde bielsen van de oorspronkelijke spoorlijn.

Wij hebben hier de korte route genomen. Deze route voert vanaf het museum tot aan de Kwae Noi uitkijkpost. Wil je echter nog meer ervaren dan kun je ook de route van 4 kilometer nemen.

3. Jeath Museum

Het JEATH War Museum ligt bij de tempel Wat Chaichumpol en werd in 1977 door de toenmalige abt geopend.  De naam Jeath is een verwijzing naar de eerste letters van de zes betrokken landen: Japan. Engeland, Australië, Thailand en Holland. Verder is het een verbloemde verwijzing naar death.

Het museum bestaat uit nagebouwde bamboe woonbarakken met smalle stapelbedden waarin de krijgsgevangenen verbleven. Er worden foto’s, dagboeken en krantenartikelen van voormalige krijgsgevangenen tentoongesteld. Hieronder bevinden zich ook delen van het Birma dagboek van Wim Kan, die als hulp van de kamparts hier de verschrikkingen heeft meegemaakt.

Verder bewaart men er de verschillende voorwerpen uit de jaren van de bouw van de spoorlijn zoals, messen, pistolen, helmen etc.

4. Erebegraafplaatsen

Aanvankelijk werden de gestorven gevangenen kriskras langs de spoorlijn begraven. Na de oorlog werden ze herbegraven op een drietal erebegraafplaatsen: twee in Kanchanaburi en de andere in Birma (Thanbyuzayat).

De grootste begraafplaats (Chong Kai Allied War Cemetery) ligt midden in Kanchanaburi stad, dichtbij de plaats waar het krijgsgevangenenkamp lag dat voor de meeste gevangenen als doorgangskamp fungeerde. Hier zijn de stoffelijke resten herbegraven van de slachtoffers die langs de zuidelijke spoorlijn lagen begraven. Midden op de begraafplaats staat een groot marmeren kruis ter nagedachtenis aan de slachtoffers.

Er liggen hier bijna 7.000 Gemenebest krijgsgevangenen begraven, waarvan zo’n 1.800 Nederlanders. Ik moet je zeggen dat het voor mij erg aangrijpend was om hier over de begraafplaats te lopen en de namen te lezen van de vele Nederlandse slachtoffers, waarvan velen jonger dan 20 jaar. Het verbaast me hoe weinig kennis we zelf in Nederland hebben van de verschrikkingen die duizenden landgenoten hier tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben doorstaan.

De tweede begraafplaats in Kanchanaburi ligt zo’n 5 kilometer ten zuidwesten van de stad. Ook hier zijn Nederlandse slachtoffers van de bouw van de spoorlijn herbegraven.

Het onderhoud van de begraafplaatsen wordt gedaan door de Commonwealth War Graves Commission, die het onderhoud verzorgt van graven van strijdkrachten van het Gemenebest uit de twee Wereldoorlogen. De begraafplaatsen in Kanchanaburi  worden door Nederland erkend als officiële Nederlandse erevelden.

5. Treinrit over de Death railway

Het grootste gedeelte van de 415 kilometer lange dodenspoorlijn is na de Tweede Wereldoorlog ontmanteld. Alleen het 130 kilometer lange zuidelijke traject tussen Non Pladuk en Nam Tok is nog in gebruik. Op dit traject bevinden zich de beroemde brug over de rivier de Kwai en het bamboeviaduct bij Tham Krasae. Het is best bijzonder en aanbevelingswaardig om als passagier een gedeelte van dit traject te ervaren. Neem niet het hele traject want dat gaat je gegarandeerd vervelen. De trein rijdt best langzaam en de houten bankjes zijn niet bijzonder comfortabel. Ik adviseer je om het traject tussen Tham Krasae en Tha Kilen te nemen, een treinrit van een half uur waarin je ook over het bamboeviaduct rijdt. Of stap in op het station van Kanchanaburi stad en passeer er de beroemde brug.

Wil je een bezoek aan de ‘Death Railway’ opnemen in je vakantiereis naar Thailand?

Neem vrijblijvend contact met me op. Ik help je graag verder.

Klik hier voor mijn contactgegevens

 

P.S. Vind je mijn blog interessant? Deel het met je vrienden en bekenden.